Havza Haber Ajansı'nın aktardığına göre siyonizmi destekleyen küresel şirketlerin ürünlerini boykot etme kampanyaları, Filistin halkını desteklemek amacıyla sivil toplum faaliyetlerinde önemli ve mücadeleci bir araç olarak öne çıkmıştır. Bu çerçevede Tunus’taki aktivistler, Filistin halkıyla geniş çaplı bir dayanışma kapsamında, siyonist rejimi desteklemek veya onunla iş birliği yapmakla suçlanan şirket ve kurumları hedef alan “küresel bir kampanyaya” katılmışlardır.
Boykot, Stratejik Bir Baskı Aracı
Bu bağlamda “Filistin'in Hakkını Destekleyen Tunus Koalisyonu” Başkanı Sadık Ammar, El-Ahed Haber Sitesi'ne verdiği röportajda boykotun niteliğini, tarihsel boyutlarını ve mücadeleci yönlerini ele alarak bu hareketin dünya genelinde hâlâ sürdüğünü vurguladı.
Ammar bu aracın modern bir icat olmadığını; aksine sömürgecilik döneminden beri kullanılan mücadele mirasının bir parçası olduğunu açıkladı. Gandi’nin, İngiliz sömürgecilerine karşı tekstil şirketlerini boykot ederek büyük zararlar verdirdiğini ve bunların çoğunu İngiltere’ye dönmeye mecbur bıraktığını örnek gösterdi.
Ammar boykotun bugün siyaset, düşünce ve kültürü de kapsayan çok sayıdaki direniş aracından biri olduğunu ve bunların hepsinin ortak bir hedefte, yani “özgürlük arayışında” birleştiğini vurguladı.
Ammar ayrıca, “Filistin'in Hakkını Destekleyen Tunus Koalisyonu”nun, Ekim ayında başlayan savaşın başından bu yana siyonist rejimi destekleyen şirketlere karşı sloganların atıldığı çok sayıda gösteri ve saha hareketliliğinin örgütlenmesine katıldığını; Tunus halkını ve diğer Arap halklarını, bu yolun zorluklarının farkında olsalar da Filistin'in hakkını savunmanın bir biçimi olarak bu seçeneği benimsemeye çağırdığını ifade etti.
Halkların Silahı
Tunus’ta boykot, salt bir tüketim davranışının ötesine geçmiş; Tunus halkının kamusal bilincinin asıl bir parçasına, Filistin davasına verilen desteğe dayanan ahlaki ve siyasi bir tutuma dönüşmüştür. Son yıllarda boykot, Tunusluların İsrail rejimiyle her türlü normalleşmeye ve İsrail işgaline verilen her türlü desteğe karşı duruşunu gösteren barışçıl bir baskı aracına dönüşmüştür.
Tunus’taki aktivistler, boykotun yalnızca ürünleri hedef almadığını; amacının düşmanı maddi ve manevi olarak kuşatmak ve tüketiciyi bilinçlendirmek olduğunu düşünüyor. Buna göre harcanan her “dinar”, halkın vicdanının reddettiği politikaların finansmanında rol oynayabilir.
Tunus’ta Hedef Alınan Şirketler
Tunus’taki boykot kampanyaları çoğunlukla, işgali desteklemekle suçlanan uluslararası markalarla franchise anlaşmaları bulunan veya onlarla doğrudan yatırım bağları olan şirketlere odaklanmaktadır. Son dönemlerde boykot çağrılarının hedefi olan en dikkat çekici isimlerden biri Carrefour olmuştur. Kampanyalar bu zincir marketi, işgali destekleyen gruplarla bağlantılı olmakla suçlamaktadır. Ancak yerel şubeler, çalışanlarının ve yöneticilerinin Tunuslu olduğunu vurgulayarak ana şirketin tutumundan uzak durmaya çalışmaktadır.
Hedef alınan şirketler, genellikle kamuoyundaki öfkeyi azaltmak ve pazardaki paylarını korumak için açıklayıcı bildiriler yayımlamaya veya Gazze’ye insani yardım kampanyaları düzenlemeye yönelmektedir. Bu durum, boykot kampanyalarının onların kârlılığı üzerindeki somut etkisini göstermektedir.
Tunus pazarını izleyen ekonomik raporlar, boykot kampanyalarının somut etkiler yarattığını ve satışlarda düşüşe yol açtığını göstermektedir. Bazı uluslararası markalar, işlem hacimlerinde belirgin düşüşler yaşamış. Bu düşüşler kimi dönemlerde kayda değer oranlara ulaşmış ve onları savunma tedbirleri almaya zorlamıştır.
Ayrıca, yerli alternatif ürünlere ve Tunus sanayisinin üretimlerine yönelim artmıştır. Tüketici rehberliği alanındaki uzmanlar bunu, ulusal ekonomiyi güçlendirmek adına olumlu bir adım olarak değerlendirmektedir.
Boykot artık bir “kamuoyu meselesi” hâline gelmiştir. Aktivistler, şirketlerin işgalcilerle olan bağlantılarını belgelemekte ve siyonist rejimle normalleşmeyi suç sayan yasaların etkinleştirilmesini talep etmektedir.
yorumunuz